نمونه پژوهی | توسعه موسیقی به سبک چینی ها

نمونه پژوهی | توسعه موسیقی به سبک چینی ها
آهنگ و هنرهای نمایشی ضعیف ترین بخش صنایع فرهنگی چین را تشکیل می دهد، اما با تغییرات تکنولوژی و اصلاحات خصوصی سازی به تدریج سرمایه هایی را به خود جذب کرده است.

موسیقی چینی، که همواره با تشریفات دینی و نمایش ملازمت داشته است، به دشواری هنری مستقل به شمار می آید. بنابر روایات چینی، موسیقی، مانند بسیاری از جلوه های دیگر فرهنگ، یکی از ابتکارات فوشی، فغفور افسانه ای، است. لی چی یا «کتاب شعایر»، که قدمت آن به عهد کنفوسیوس می رسد، شامل چند رساله درباره موسیقی بود، و تسوچوان، که یک قرن پس از کنفوسیوس تدوین شد، با بیانی شیوا، موسیقی چکامه های سرزمین وی را شرح می دهد. موسیقی چینی، حتی در عصر کنفوسیوس، به حد کفایت سالدار و از بدعت گریزان بود. این خردمند می نالد که در عصر او آهنگهای اخلاقی کهن را با نواهای هوس انگیزسبک آمیخته اند. به مرور زمان، موسیقی های یونانی و باکتریایی و مغولی در موسیقی چینی راه یافته و در گامهای ساده آن اثر نهاده اند. چینیان از تقسیم اکتاو به دوازده نیمپرده آگاهی داشتند، ولی ترجیح می دادند که با یک گام پنج صدایی (کما بیش برابر با «فا»، «سل»، «لا»، «دو»، «ر» در موسیقی غربی) نت بنویسند. این نیمپرده ها را «فغفور»، «وزیراعظم»، «رعایا»، «کشورداری»، و «جهان نما» می نامیدند. هماهنگی (آرمونی) را می شناختند، اما، جز در کوک کردن ابزارها، بندرت از آن استفاده می کردند. سازهای آن ها شامل سازهای بادی، از قبیل فلوت، ترومپت، اوبوا، سوت، و گورد؛ و سازهای زهی، مانند ویول و عود؛ و سازهای کوبی، شامل دایره، طبل، زنگ، گونگ، سنج، قاشقک، و صفحه هایی از عقیق یا یشم بود. تأثیر این سازها در گوش غربی چنان است که تأثیر سونات آپاسیوناتا اثر بتهوون در گوش چینی یعنی غریب و غیر متعارف. همین موسیقی، که کنفوسیوس را به حالت خلسه انداخت و به گیاهخواری کشانید، مانند هر نوع موسیقی عالی، شنوندگان کثیر را از کشاکش خواستها و رایها می رهانید. هان یو گفته است: «عارفان به انسان موسیقی آموختند تا اندوه روان او را بزدایند.» چینیان با نیچه همداستان بودند که زندگی بی موسیقی لغزشی بیش نیست.

آهنگ و هنرهای نمایشی ضعیف ترین بخش صنایع فرهنگی چین را تشکیل می دهد، اما با تغییرات تکنولوژی و اصلاحات خصوصی سازی به تدریج سرمایه هایی را به خود جذب کرده است. چین در حال ایجاد یک صنعت موسیقی جدید از پایه است. اگرچه کل آمار فروش موسیقی ضبط شده در سال 2007 نسبت به 2006 کاهش داشته (حدود 57.14 میلیون یورو) اما در سال 2008 با کمک رسانه های دیجیتال 88 رشد را تجربه کرده است. به طور کلی d فروش موسیقی از پلتفرم های آنلاین، 82% از نرم افرازهای گوشی همراه صورت می گیرد. بر اساس آمارهای ارائه شده، چین مقام سی و چهارم را در بازار فروش موسیقی فیزیکی (مانند سیدی و...) و مقام نهم را در فروش دیجیتال آن به خود اختصاص می دهد. استراتژی های دیجیتال و مدل های کسب وکار آنلاین در چین به سرعت در حال پیشرفت است. وب سایت های قانونی دانلود موسیقی مانندAigo وTop با همکاری چهار کمپانی موسیقی با استفاده از کانال های مشترک سرمایه گذاری این شروع دوباره را آغاز کرده اند.

نشست بین المللی و پنجمین مجمع صنعت موسیقی چین از 17 آذر تا 2 دی سال 1397 (از 18 تا 23 دسامبر،) در پکن برگزار شد. در گزارش این نشست در مورد توسعه صنعت موسیقی چین در سال 2018 آمده است که میزان کل درآمد صنعت موسیقی چین در سال 2017 به 347 میلیارد و 94 میلیون یوان رسیده است. نشست بین المللی صنعت موسیقی چین به عنوان بزرگ ترین مجمع موسیقی چین، پنجمین دوره خود را با موفقیت پشت سر گذاشت و در آن موضوعات مهم یک سال گذشته در زمینه موسیقی و مسائل مربوط به آن مورد بررسی قرار گرفت.

در رابطه با هنرهای نمایشی اکثر شرکت ها به شدت به دولت وابسته هستند. به طور کلی 4512 گروه هنر نمایشی در چین وجود دارد که 2467 این گروه های به دولت وابسته هستند و 2026 گروه نیز با مالکیت مشترک دولتی و خصوصی و یا با استفاده از یارانه های دولتی به حیات خود ادامه می دهند. بااین حال این بخش سالیانه 110 میلیون تماشاچی را خود جذب می کند. در سال 2007، بازده مرکز نمایشی با سرمایه خصوصی شامل مرکز ملی هنرهای نمایشی، ساخته و تجهیز شد.